Í síðustu viku hélt hópur starfsmanna ÍSOR norður í land í árlega ferð til að kortleggja og vakta yfirborðsvirkni á jarðhitasvæðum sem Landsvirkjun nýtir á Norðausturlandi, í Námafjalli, Kröflu og á Þeistareykjum.
Að þessu sinni voru það Finnbogi, Teitur, Alexandra og Gauti sem sinntu mælingunum fyrir hönd ÍSOR. Veðrið lék við hópinn meðan á vettvangsvinnunni stóð og ríkti mikil ánægja með ferðina og hversu vel tókst til við mælingar og sýnatöku.
Vöktun af þessu tagi er fyrst og fremst ætlað að kanna hvort nýting jarðhitans hafi áhrif á yfirborðsvirkni jarðhitasvæðanna. ÍSOR hefur sinnt þessari vöktun með sambærilegu sniði frá árinu 2012 og hafa því safnast upp verðmætar langtímaupplýsingar um þróun svæðanna.
Í ár var aðaláherslan lögð á Þeistareyki. Þar var losun koldíoxíðs um yfirborð mæld, gufuflæði úr gufuhverum kannað og gufusýnum safnað úr völdum gufuhverum.
Alls var gasflæði mælt í tæplega þúsund punktum á Þeistareykjum. Gufuflæði var jafnframt mælt í öllum aðgengilegum gufuhverum og metið á þeim svæðum sem ekki var hægt að komast að. Þá var efnasýnum safnað úr sjö gufuhverum.
Gufusýnum hefur verið safnað árlega frá árinu 2012 og gasflæðimælingar hafa verið gerðar á eins til þriggja ára fresti. Í ár bættist hins vegar við nýr þáttur í vöktunina, því þetta er í fyrsta sinn sem gufuflæði úr gufuhverum er mælt með þessum hætti. Niðurstöður mælinganna nýtast til að greina hugsanlegar breytingar á yfirborðsvirkni sem rekja mætti til nýtingar jarðhitans.
Hinn meginþátturinn í vöktun ÍSOR á umhverfisáhrifum jarðhitanýtingar hjá Landsvirkjun er eftirlit með efnasamsetningu grunnvatns á áhrifasvæðum virkjananna. ÍSOR hefur sinnt þeirri vöktun frá því um aldamót.
Næsti liður í vöktuninni er því skammt undan, en sýnataka vegna eftirlits með grunnvatni fer fram í september.
Ferðin í ár gekk í alla staði vel. Góðar aðstæður og einstaklega hagstætt veður auðvelduðu umfangsmikla vettvangsvinnu og hópurinn sneri heim ánægður með vel heppnaða ferð og góðan afrakstur mælinganna.
